Jubileum: 50 jaar actief bij de brandweer!

Gerard: “Mijn carrière bij de brandweer begon met de dienstplicht die er vroeger nog was. Ik werd goedgekeurd als marinier en gaf mij op om negen maanden naar Suriname te gaan. Maar mijn vader had destijds een slagerij en last van personeelstekort. We hebben dus afstel voor de dienstplicht aangevraagd en dit kreeg ik, maar ik moest dan wel op een andere manier mijn maatschappelijke dienst invullen. Zo ben ik bij de brandweer terechtgekomen.

Toen ik in 1971 begon, was ik de eerste brandweerman binnen mijn nieuw gevormde gemeente. Als er brand werd gemeld, liet de gemeente een ouderwetse sirene afgaan en dan liepen we als brandweervrijwilligers met z’n allen uit. In 1974 kregen we voor het eerst een pieper en later ook een rechtspositieregeling. Daarvoor was het echt volledig vrijwillig. Je deed het voor je dorp, voor je gemeenschap. Dat is nu natuurlijk ook nog zo, maar er komen ook verplichtingen als opleidingen en dergelijke bij kijken. Wat we in 1974 nog niet hadden, was een speciaal nazorg team. Dat is er nu wel en dat vind ik een grote verbetering. Na heftige incidenten vind je nu direct een luisterend oor. Dat was vroeger anders.

In de 50 jaar dat ik actief ben als brandweerman heb ik een hoop meegemaakt. Wat me het meest is bijgebleven is een brand in een school tijdens oud en nieuw. Nadat we de brand geblust hadden, vond iemand een gitaar. We hebben toen ter plekke muziek gemaakt en als ploeg de jaarwisseling gevierd. Totdat er iemand binnenkwam die vertelde dat een grote brand woedde in een kroeg in Volendam waarbij veel slachtoffers te betreuren waren. De sfeer sloeg direct om, dat gevoel was afschuwelijk. Dat is zo’n moment dat je altijd bij blijft.

De brandweer staat voor mij echt voor kameraadschap en voelt als een familie. Dus het gekke is dat als je me vraagt wat me het meest is bijgebleven, ik ook moet denken aan een vakantie die we met z’n allen hebben gevierd op Kreta. Als voorzitter van de personeelsvereniging heb ik dat toen georganiseerd. Iedereen ging met mee, mét aanhang. Dat aspect, het kameraadschap, is ook ongelofelijk belangrijk. Je moet het met elkaar doen op mooie en moeilijke momenten. Naast alle incidenten en het blussen is een hechte vriendschap óók de brandweer.

Ik heb er nooit spijt van gehad dat ik bij de brandweer ben gegaan. Ik vind het brandweerwerk nog steeds ontzettend mooi en eervol. Het is zowel voor mij als voor mijn vrouw altijd al belangrijk geweest om iets voor de samenleving te doen. Zij doet dat via vrijwilligerswerk bij de voedselbank en ik via de brandweer. Ik was dus ook enorm verrast toen onze directeur Brandweerrepressie Carolien Angevaren samen met burgemeester Backhuijs mij na 50 jaar actieve dienst als brandweerman hebben verrast met een jubileumoorkonde én de Erepenning van de stad. Dat doet wat met je. Toen we aankwamen zag ik een speciaal spandoek voor mij hangen, de mensen van de post waren er en mijn dierbaren; dat was gewoon geweldig. Ik zal dit moment dan ook niet snel vergeten”.